اعراب : در فاعل يهد چند احتمال داده شده است ؛ يكى اين كه ضميرى باشد كه به خدا برگردد . احتمال ديگر اين كه فاعل « يهد » « كم أهلكنا . . . » باشد يعنى « أو لم يهد كثرة إهلاكنا » . تفسير : آيا آنها را هدايت نكرد و برايشان روشن ننمود كه چه بسيار گروه‌هايى را از اهل قرن‌هاى گذشته - مانند قوم عاد و ثمود و لوط و نوح و غير ايشان - هلاك كرديم كه آنها در مسكن‌هاى آنها راه مىروند و در سفر خود بر آن مىگذرند و آثار و علامات ايشان را مىبينند كه چگونه در زندگى ، خوش و با رفاه بوده‌اند و امروز از ايشان جز اثرى باقى نمانده ، ديار آنها مخروب و آثار آنها معدوم گرديده است . إِنَّ فِى ذَ لِكَ لَأَيتٍ أَفَلَا يَسْمَعُونَ : همانا كه در اين هلاك گذشتگان براى آيندگان عبرت‌ها و نشانه‌هايى از توحيد و قدرت خدا باشد . آيا به گوش دل نمىشنوند اين سخنان را تا پند بگيرند و هدايت شوند . حضرت امير المؤمنين عليه السلام در ذيل خطبه‌اى مىفرمايد : و بدانيد - اى بندگان خدا - كه شما و حالات شما در اين دنيا ، بر روش كسانى است كه پيش از شما بودند ، آنها كه عمرشان طولانىتر بود و مكانشان آبادتر ، بناهاى عاليه و قصرهاى رفيعه داشتند ( مىبينيد ) صداهاى آنها خاموش شده و بادهاى غرور آنها از بين رفته و بدن‌هاى آنها پوسيده و خانه‌هاى آنها خالى شده و آثار آنها نابود شده است . « 1 » [ برخى از نشانه‌هاى خدا ] ( آيهء 27 ) أَوَ لَمْ يَرَوْاْ أَنَّا نَسُوقُ الْمَآءَ إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِه‌ِى زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعمُهُمْ وَ أَنفُسُهُمْ أَفَلَا يُبْصِرُونَ

--> ( 1 ) . به نهج البلاغه فيض الاسلام ، خطبهء 217 رجوع شود .